Sydney Marathon: Mijn Zevende Ster en 33e Officiële Marathon
Verslaafd aan Hardlopen: Een Reis door de Marathons
Sinds 2013 ben ik lid van MTK en sindsdien heeft hardlopen een centrale plek in mijn leven gekregen.
In 2014 liep ik mijn eerste marathon en al snel volgden er meerdere per jaar. In 2015 kreeg ik de kans om naar New York te gaan op uitnodiging. Die ervaring – het meelopen van een Major marathon – was onvergetelijk en smaakte naar meer. In de daaropvolgende jaren heb ik de Six-stars vol trots afgevinkt. Toen ik hoorde dat het aantal Majors werd uitgebreid met nog drie marathons, wist ik meteen: daar moet ik bij zijn.
Op Weg naar Down Under
Afgelopen augustus reisde ik samen met mijn broer af naar Australië. We begonnen ons avontuur met een paar dagen in Brisbane, waarna we doorvlogen naar Sydney. De aankomst in Sydney was overweldigend. De stad straalt energie uit en de wereldberoemde bezienswaardigheden, zoals het Opera House en de Harbour Bridge, zorgden direct voor een echt vakantiegevoel.
De Sydney Marathon: Major Nummer 7
De marathon in Sydney was mijn 33e officiële marathon en betekende mijn zevende Major-ster. Het parcours bleek pittig: heuvels, pijnlijke benen, en de noodzaak tot doorzettingsvermogen. De start was vroeg, nog voordat de zon boven de skyline verscheen. Toen het startschot klonk, voelde ik een mix van spanning en adrenaline door mijn lijf gaan. De eerste kilometers waren geweldig; het publiek moedigde aan, er klonk opzwepende muziek en de sfeer was gemoedelijk.
Maar na ongeveer 27 kilometer begon de echte uitdaging. Mijn benen voelden zwaar en mijn hoofd begon te protesteren. In Brisbane had ik een blessure opgelopen, waardoor het deze keer extra zwaar was. Ook was ik te overmoedig gestart en had ik het heuvelachtige parcours onderschat, wat ik aan het einde goed merkte.
Langs de Route en Naar de Finish
Langs het parcours was er van alles te zien: enthousiaste locals, veel muziek, toeristen die foto’s maakten en vrijwilligers die water uitdeelden. Naarmate het Opera House dichterbij kwam, voelde dat als een magisch moment. De laatste kilometers heb ik alles op alles gezet om niet te gaan wandelen, hoe graag mijn lijf dat ook wilde. Uiteindelijk bereikte ik, net binnen de vier uur, de finish.
Maaike Heintz
